Gedicht door Khadija Elbouch

Salima 14 jun 2011

  1. Jouw gemis brengt mij donkere dagen gevuld met dolende verlangens

    die mij meetrekken in de diepte van de diepste ravijnen

    verhuld met zindelijke donkerheid, overrompeld in een beduchtloze beproeving

    die mij laat zoeken naar de verwaaide leegte van mijn eigen ziel



    jouw bezielrijke blik die mij bevangen heeft met innemende verlokking

    dreef de verknochtheid een loffelijke weg naar mijn hart

    hoe ik ook naar de nabijheide reikte om de verte te kunnen opvangen

    was het onvermijdelijke niet te verdichten en verloor ik de strijd



    als een gebieder van mijn hart overstapte jij de drempel van de geopende poorten

    Jouw liefde vloeit nu door mijn lichaam als bloed door de aderen

    en als gevangene in vormelijke kloven van mijn binnenste

    heb jij mijn beenderen gesmolten en mijn organen verdoofd



    Mij laten verdrinken in de overvloed van de schaarste

    is mijn hart mee getrokken in de stroom der treurigheid

    mondend uit te midden van pijn



    Laat de zon haar stralen in de morgen voor een ander schijnen

    laat de huilende wolken hun wateren op mij neerkomen

    breng mij het grijze grauw voor de blinkende sterren en de opwellende maan

    breng mij in een wereld van mijn eigen ondersoort
     
  2. eerlijk gezegd vind ik dit gedicht niet mooi. teveel moeilijke woorden haha te moeilijk voor mij
     
  3. Ze zijn mooi Salima! :)
    Up!!
     
  4. mooie stuk salima!
     

Deel Deze Pagina