Islamitische Ontwakening

-AmazighChick 21 mrt 2011

  1. -AmazighChick

    -AmazighChick Populair

    13.482
    70
    0
    Hoe moeten wij de gebeurtenissen begrijpen die zich op dit moment afspelen in de Arabische wereld? Er zijn vele uitleggen mogelijk en er wordt heel veel over gesproken - niet in het minst binnen de Arabische wereld zelf. Het lijkt wel alsof de Arabische wereld in een soort roes zit. Het is daarom heel begrijpelijk dat de westerse wereld de vergelijking trekt met de Franse Revolutie rond 1800. Het heeft er ook veel van weg. Ook toen raasde er een soortgelijk aanstekelijk onrust. Ook toen was er sprake van een bedreiging van lang gevestigde machthebbers en machtssystemen. De onrust van de Franse Revolutie markeerde toen de val van de Europese vorstenhuizen en de komst van de moderne democratie. Ook toen was iedereen ‘on alert’. De bestorming van de Bastille kan inderdaad vergeleken worden met de betogingen op het Tahrir-plein - vooral natuurlijk die van de laatste vrijdag. Dezelfde “dronkenschap van vrijheid en enthousiasmeâ€, zoals François Mignet het beschreef in zijn geschiedenis van de Revolutie. Na de onthoofding van de Franse koning Lodewijk XVI voelde geen enkele koning in Europa zich nog veilig. Opeens werden bepaalde dingen mogelijk die daarvoor ondenkbaar waren. Het was een belangrijk keerpunt in de geschiedenis. De Franse Revolutie wordt terecht gezien als het begin van de moderne staat. Het begin van de moderne democratisering. Tijdens de bestorming van de Bastille werd voor het eerst de verklaring voorgelezen van de Rechten van de Mens. Het volk, zo heette het, claimde na jarenlange onderdrukking eindelijk zijn vrijheid.

    Zo op het eerste gezicht lijkt de vergelijking dus wel terecht. Het gevoel lijkt inderdaad hetzelfde. En het woord ook waar het allemaal om draait: vrijheid. Maar precies daar houdt de vergelijking op. Ten aanzien van vrijheid gebeurt hier namelijk precies het tegenovergestelde. Waar de Franse Revolutie de schijnvrijheid installeerde van de moderne staat, schreeuwden de betogers van het Tahrir-plein juist om een hele andere bevrijding. De dictator die hier verdreven werd was net als in Tunesië niet een eigen vorst, maar een late vertegenwoordiger van het koloniaal imperialisme. Officieel was het kolonialisme allang voorbij, maar in feite was er nog niets veranderd. De beëdiging van deze machthebbers na de zogenaamde ‘beëindiging’ van het kolonialisme was niet de afschaffing van het moderne imperialisme, maar simpelweg een voortzetting daarvan. De huidige gebeurtenissen binnen de Arabische wereld markeren het verzet hiertegen. Het is niet een bevrijding in de richting van een modernisering of een democratisering. Het is juist een bevrijding de andere kant op. Van de modernisering af. Het tekent het einde aan van de eeuwenlange pogingen tot modernisering. Een eerste begin van dit einde, want er is nog een hele lange weg te gaan.

    Met de Franse Revolutie werd het denken - de menselijke rede - op het zadel gezet van de macht. Het is het begin van de in Europa zo geprezen secularisering. Niet zozeer de vorsten werden van hun troon gestoten, maar vooral God. De modernisering die volgde op de Franse Revolutie was vooral een opstand tegen God. Dit is natuurlijk ondenkbaar binnen de Arabische landen. Het Westen hoopt hier al eeuwen tevergeefs op. Dat zou ons namelijk pas echt ‘bevrijden’. Ook wij zouden ons dan laten leiden door het verstand, in plaats van door onze ‘achterlijke middeleeuwse geloofsvoorschriften’. Maar nogmaals, voor ons is dit ondenkbaar. Ons geloof is het ware geloof. Het is onverwoestbaar. De opstanden in de Arabische wereld zijn dus ook heel anders te begrijpen. Dat blijkt ook wel uit het feit dat er massaal gebeden werd op het Tahrir-plein. Nog nooit hadden zoveel mensen daar gezamenlijk het gebed verricht. Dit is geen opstand van de moslims tegen hun islamitische leiders. Dit is een opstand tegen de onderdrukking van de islamitische gemeenschap. Dit is geen opstand tégen God. Dit is geen islamitische verlichting. Dit is een onderdeel van een islamitische ontwakening. Deze betogers volgen niet hun denken. Zij volgen hun hart. Zij willen geen ideologische vernieuwing. Zij willen simpelweg hun vrijheid terug. En echte vrijheid is iets heel anders als de schijn-vrijheid van de moderniteit.

    Dit is moeilijk om te begrijpen. Als moslim voelen wij dit aan met ons hart, maar dat wil nog niet zeggen dat wij dit ook begrijpen. Dat hoeft ook niet. Voor de aanbidding van onze Heer hoef je dit niet begrijpen. Erger nog, het is misschien wel beter om dit niet eens te willen begrijpen. Het ìs ook onbegrijpelijk, zoals alles in wezen onbegrijpelijk is en ons begrip niets is vergeleken met de Wijsheid van God. Alleen God weet alles en alleen Hij weet het beter. De overgave aan onze Heer is het belangrijkste. Kalaam (het denken) is iets dat gemeden moet worden. Het is een gevaarlijk gebied. Maar omringd als wij zijn door de moderne maatschappij en zijn wijze van denken, zullen we ons toch op dit terrein moeten begeven. We zullen immers toch op de een of andere manier moeten gaan uitleggen wat nou het verschil is tussen echte vrijheid en de moderne schijn-vrijheid. Wij moslims die wonen in het Westen spelen daarbij een hele grote rol. Wij zullen hierin het voortouw moeten nemen. Dit is onze opgave. Ook voor ons is het moeilijk om ons los te maken van het moderne denken. Ondanks dat wij de schijnheiligheid van zijn leugens elke dag ervaren, denken ook velen van ons bij vrijheid meteen aan democratie. En bij rechtvaardigheid aan de rechten van de mens. En ga zo maar door. Het is moeilijk. De moderniteit is een uiterst geraffineerde leugen. Het duldt geen enkele tegenspraak. En het is daarin zo doortastend dat het alle schijn krijgt van waarheid. Het is de typische verdoving die uitgaat van het moderne denken. Deze verdoving te verbreken is de opgave van deze tijd.

    Met gevaar voor eigen leven gaan in de Arabische wereld de mensen de straat op. Het is een belangrijke en moedige stap. Het voelt alsof wij aan de zijlijn staan. Alsof wij slechts toeschouwers zijn. Maar dat is niet zo. Ons wacht de belangrijke opgave om de daad van het hart te laten vergezellen door een werkelijk vrij bewustzijn. Dit is onze opgave. Wij zijn de enigen die dit zouden kunnen. Alleen wij zitten zo dicht op het Westen dat wij dat zouden kunnen. Wij moeten het verschil markeren. Voor onszelf, maar ook voor onze broeders en zusters in de Arabische landen. Wij moeten het hart bevrijden uit de kluwen van het moderne denken. De islamitische ontwakening kan alleen worden wat het is, als het verkondigd wordt in onze eigen woorden en gedachten. Gestoeld op onze eigen Waarheid. En verkondigd binnen onze eigen ziel. Moge Allah, de Verheven, ons helpen met deze opgave.

    Abdurrahmaan Kat
    19 maart 2011
     
  2. -AmazighChick

    -AmazighChick Populair

    13.482
    70
    0

Deel Deze Pagina