Tanger (Algemene Informatie)

Samir 17 mei 2011

  1. Samir

    Samir Viva Real Madrid Populair

    10.608
    117
    0
    Bevolking en geografie

    De stad ligt aan de Straat van Gibraltar, en is zeer belangrijk voor het vervoer van goederen en mensen tussen Europa en Afrika. De stad heeft een snel groeiende bevolking. Door de economische heropleving die plaatsvindt verlaten de plattelandsbewoners in de buurt van de stad het platteland en gaan zich vestigen in de stad waar er meer werk is.
     
  2. Samir

    Samir Viva Real Madrid Populair

    10.608
    117
    0
    Geschiedenis

    Tanger is waarschijnlijk in de 5e eeuw v.Chr. door Phoeniciërs gesticht onder de naam Tingis. Volgens de Berberse mythologie is de stad door de held Sufax gebouwd. Deze held was de zoon van de godin Tinga (tindjis) en de Griekse held Herakles. Sufax gaf de naam Tinga aan de stad die hij bouwde. Volgens de oude Grieken was het de Berberse reus Antaios die de stad bouwde.
    In de Romeinse tijd werd Tingis de hoofdstad van de provincia Mauretania Tingitana. De naam van deze provincia was afgeleid van Tingis. In de vijfde eeuw werd Tingis veroverd door de Vandalen, na de verovering door keizer Justinianus hoorde de stad vanaf 532 tot 682 tot het Byzantijnse Rijk.
    In de 7de eeuw begon de Arabische verovering van het noorden van Afrika. Ook Tanger ontsnapte niet aan de islamitische invloed, in 702 werd de stad veroverd en vanaf 711 begon van hieruit de verovering van Spanje onder leiding van de Berberse krijgsheer Tarik ibn Zijad, die zijn naam gaf aan Gibraltar (Djebel Tarik: Rots van Tarik). In de volgende eeuwen namen Marokkaanse, Tunesische, Egyptische en Spaans-islamitische dynastieën het bestuur over de stad waar, herhaaldelijk werd er onderling over gestreden.
    In 1684 kwam Tanger na een belegering van 5 jaar door Riffijnse stammen weer in Marokkaanse handen. Twee eeuwen eerder, in 1471, was de stad in Portugese handen gevallen, na drie vergeefse pogingen om de stad in te nemen. Tanger werd in 1661 als bruidsschat gegeven aan de Engelse koning Charles II toen hij huwde met de Portugese Infante Catharina van Braganca. De Engelse koning gaf de stad de rechten van Engelse steden en legerde er een garnizoen. Voordat de Engelsen de stad opgaven -koning Charles oordeelde dat de stad hem te duur was geworden- vernietigden ze de stad en de haven. De herovering van Tanger gebeurde door de Jaish Al Riffie (het Riffijnse leger van Moulay Ismail), waarna vele Berberse stammen uit de omgeving Alhoceima en Temsamane zich in en rondom de stad vestigden, deze stammen behielden de plaatsnamen van hun oorsprong.
    De Verenigde Staten vestigden in Tanger hun eerste consulaat na hun onafhankelijkheid. Tijdens de Amerikaanse Revolutie konden Amerikaanse schepen de haven van Tanger aandoen, waardoor er een band ontstond en Marokko het eerste land werd dat de Amerikaanse republiek erkende (1777). Sultan Moulay Suliman schonk in 1821 de Legation Building, een 18de eeuws stenen gebouw in de oude binnenstad van Tanger, aan de Verenigde Staten. Dit werd de eerste Amerikaanse overheidseigendom buiten de V.S. Het gebouw, in 1844 gebombardeerd door de Franse prins de Joinville, werd later vergroot en verfraaid. Bij de onafhankelijkheid van Marokko in 1956 verhuisde de Amerikaanse diplomatieke missie uit de medina van Tanger naar de hoofdstad Rabat. De Old American Legation kwam in 1976 leeg te staan nadat het nog had gediend als consulaat en trainingscentrum voor V.S.-diplomaten. Tegenwoordig herbergt het opgeknapte gebouw een museum en Amerikaans cultureel centrum.
    De geografische ligging van Tanger aan de Golf van Gibraltar maakte de stad in de 19de en begin 20ste eeuw de ideale porte d'entrée voor de groeiende diplomatieke en handelsbelangen van de Europese koloniale mogendheden Frankrijk, Spanje, Groot-Brittannië en Duitsland. In het begin van de 20ste eeuw had de stad zo'n 40.000 inwoners, waarvan 20.000 moslims (hoofdzakelijk Berbers), 10.000 joden en 9.000 Europeanen (waarvan 7.500 Spanjaarden). De stad geraakte steeds meer onder de Franse invloedssfeer. De Duitse keizer Wilhelm I lokte een zware internationale crisis uit door zich tijdens zijn korte bezoek aan de stad in 1905 uit te spreken voor blijvende onafhankelijkheid van Marokko, tegen de beleidsvisies in van Frankrijk en Spanje. In 1912 verloor Marokko zijn onafhankelijkheid en werd feitelijk opgedeeld tussen Frankrijk en Spanje, dat het noorden van het land en een deel van de Atlantische kust in het zuiden bezette.
    Nadat Frankrijk overeenkomsten had gesloten met Spanje en Groot-Brittannië, werd Marokko in 1923 officieel opgedeeld in een Frans en een Spaans protectoraat. Tanger kreeg toen een internationaal statuut: een autonoom, neutraal en gedemilitariseerd gebied bestuurd door een internationale raad, gedomineerd door Fransen, Spanjaarden, Britten en vanaf 1928 ook Italianen. Door dit bijzonder statuut oefende Tanger een grote aantrekkingskracht uit op avonturiers en louche zakenlieden uit alle windstreken.
    Na de Franse nederlaag bij het begin van de Tweede Wereldoorlog werd de stad door Spaanse nationalistische troepen bezet. Het Spaanse bestuur liet in 1941 toe dat er in Tanger een consulaat van nazi-Duitsland werd geopend. Deze Duitse vertegenwoordiging sloot weer in 1944, waarna Spanje zich in 1945 terugtrok en de stad zijn internationaal statuut terugkreeg. Tussen 1939 en 1956 verdriedubbelde het inwonertal van de stad en bereikte 150 000 inwoners. Bij de onafhankelijkheid in 1956 werd dit statuut opgeheven en kwam Tanger onder Marokkaans bestuur.
    Vanaf de jaren 40 tot in 1956, toen Tanger een Internationale Zone was, diende de stad als decor voor excentrieke miljonairs, geheime agenten en diverse soorten boeven, en was het een mekka voor speculanten en gokkers, het eldorado voor fun-najagende vamps. Tanger had de reputatie van vrijhaven voor internationale spionage-activiteiten. Gedurende de 19de en de 20ste eeuw, en dan vooral in het begin van de Koude Oorlog, was de stad daarvoor bekend.
    Tanger kon een broeinest worden voor spionage en smokkel -en op deze wijze buitenlands kapitaal aantrekken- door haar neutraliteit en vrijhandel. Ook recent werd de stad gelinkt aan een internationale onderzoeksfirma, Tangiers International genaamd, die zichzelf de grootste privé-recherche-instelling ter wereld noemt.
    Het multiculturele klimaat van moslims, joodse en christelijke gemeenschappen, met daarbij diverse buitenlandse inwijkelingen trok westerse schrijvers, zoals Paul Bowles, die hier onder andere The Sheltering Sky schreef. Ook William S. Burroughs Jack Kerouac, Tennessee Williams en de Rolling Stones verbleven korte of langere tijd in Tanger.
    Door zijn internationale verleden wordt momenteel in Tanger, naast het Arabisch, Berbers en Frans, ook Spaans gesproken, tevens zijn er veel arabieren die vanuit het binnenland naar de stad zijn getrokken.
    In 2002 verklaarde koning Mohammed VI van Marokko dat hij de noordelijke regio van Tanger-Tetuan wou moderniseren en hier het economische zwaartepunt van Marokko leggen. Sindsdien is men gestart met grootse openbare bouwwerken (o.a. de bouw van een stadion, uitbreiding van de luchthaven, aanleg van een nieuwe haven enz...)

    Economie

    Tanger is Marokko's tweede belangrijkst industrieel centrum na Casablanca. De industriële sectoren zijn divers: textiel, chemisch, mechanisch en maritiem. De stad heeft momenteel vier industriële zones waarvan twee de status van Vrije Economische Zone hebben.
    Tangers economie is zeer afhankelijk van toerisme. Hotels en resorts nemen toe met projecten gesubsidieerd door buitenlandse investeringen. Vastgoedmakelaars en bouw- en renovatiebedrijven hebben veel geïnvesteerd in toeristische infrastructuur. De jaren 2007-2008 zullen belangrijk zijn voor de stad, gezien de grote bouwprojecten die bijna klaar zijn. Deze bevatten de nieuwe haven Tanger-Med en bijbehorende industriële zones, een stadion met 45000 plaatsen, een uitgebreid zakengebied en een gerenoveerde toeristische infrastructuur.
    De stad heeft een snelle plattelandsvlucht gezien van kleine steden en dorpen in de regio. De bevolking is bijna verdrievoudigd in 22 jaar (669.685 inwoners in 2004[1] vs. 250.000 in 1982[bron?]). Dit fenomeen leidde tot de ontwikkeling van voorstedelijke krottenwijken, bewoond door arme mensen, waarin de nodige infrastructuur ontbreekt.

    Onderwijs

    Tanger biedt vijf verschillende soorten onderwijssystemen: Arabisch, Amerikaans, Frans, Spaans en Engels. Elk van deze systemen biedt graden van kleuterschool tot Baccalauriaat of Hogeschooldiploma.

    Basisonderwijs

    Er zijn meer dan honderd Marokkaanse basisscholen, verspreid over de stad.
    [bewerken]Internationale Basisscholen
    The American School of Tangier (Amerikaanse basisschool)
    Ecole Adrien Berchet (Franse basisschool)
    Colegio Ramon y Cajal (Spaanse basisschool)
    Engels college van Tanger (Engelse basisschool)
    [bewerken]Internationale Hoge Scholen
    The American School of Tangier (Amerikaanse hogeschool)
    Lycée Regnault (Franse hogeschool)
    Instituto Severo Ochoa (Spaanse hogeSchool)
    English College of Tangier (Engelse hogeschool)
    Mohammed Fatih Turkish School of Tangier (Turkse hogeschool)
    De vele universiteiten bevinden zich zowel binnen als buiten de stad. Universiteiten als het "Institut Superieur Internationale de Tourisme" (ISIT), een school die diploma's aanbied in verschillende studierichtingen, bieden lessen die variëren van Zakelijke Administratie tot Hotelmanagement. Het instituut is een van de meest prestigieuze toerisme scholen in het land. Een ander college is het "Ecole Nationale de Commerce et de Gestion", het grootste Bedrijfskundig College in het land.


    Verkeer en vervoer

    Paspoort stempel van Tanger Port.
    De veerverbinding tussen Tanger en de Spaanse steden Algeciras en Tarifa is zeer regelmatig. Vanuit steden als Algeciras, Tarifa of Gibraltar kan men een dagtocht maken naar Tanger.
    Een nieuwe spoorlijn verbindt Tanger met de steden Rabat, Casablanca, Marrakech in het zuiden en in het oosten Fès en Oujda. De spoorwegen worden beheerd door de nationale spoorwegmaatschappij ONCF. De hogesnelheidslijn Tanger - Casablanca is in aanbouw. De Rabat-Tanger snelweg verbindt Tanger met Fès via Rabat (250 km), Settat via Casablanca (330 km) en Tanger-med haven. De Internationale luchthaven Ibn Batouta (ook bekend als Tanger-Boukhalef) ligt 15 km zuidwest van het centrum van Tanger.
    De recent aangelegde autosnelweg die vanaf Marrakesh tot Tanger gaat wordt nu verder verlengd richting Tetuan en Ceuta(een Spaanse enclave). Ook is er de internationale luchthaven van Ibn Batuta die momenteel wordt gerenoveerd en vergroot om de grotere aantallen passagiers te kunnen dragen.
    De nieuwe Tanger-med haven wordt gemanaged door het Deense bedrijf Maersk. De haven is de grootste van Afrika en zal de taken van de vorige verouderde haven overnemen. De oude haven zal verder worden ontwikkeld voor toeristisch en recreatief gebruik.

    Cultuur

    De multiculturele mengeling van moslims, christenen, joden en immigranten trok schrijvers zoals Paul Bowles, William S. Burroughs, Jack Kerouac, Tennessee Williams, Brion Gysin en de band The Rolling Stones naar de stad toe.
    Het was na Delacroix, dat Tanger een must werd voor artiesten die zochten naar de ervaring van kleuren en licht waar hij van sprak met verschillende gevolgen. Matisse ging verschillende keren op vakantie naar Tanger, altijd verblijvend in het hotel van Villa de France. "Ik heb landschappen gevonden in Marokko," beweerde hij, "net zoals ze beschreven zijn op Delacroix' schilderijen." De Amerikaanse artiest Richard Diebenkorn was beïnvloed door de adembenemende kleuren en ritmische patronen van Matisses Marokko schilderijen.
    In de jaren '40 en tot 1956, toen de stad een Internationale Zone was, lokte de stad excentrieke miljonairs, een ontmoetingsplaats voor geheime agenten en allerlei crimineel gespuis, en was het een mekka voor de gokkers, een Eldorado voor the fun-loving "Haute Volée".
    Rond die tijd, ontstond een groep schrijvers die een blijvende invloed zou hebben op de literatuur. Hierbij waren Paul Bowles, Tennessee Williams en Jean Genet en ook Mohamed Choukri (een van Noord-Afrika's meest controversiële en meest gelezen auteurs), Abdeslam Boulaich, Larbi Layachi, Mohammed Mrabet en Ahmed Yacoubi. Een van de best gekende werken van die tijd is Choukri's For Bread Alone. Oorspronkelijk geschreven in het klassieke Arabisch en later vertaald naar het Engels en Frans. Tennessee Williams beschreef het als 'een echt document van menselijke wanhoop.' William S. Burroughs' Naked Lunch was door hem alleen geschreven in Tanger.
    [bewerken]Bezienswaardigheden in en rondom Tanger
    • Asilah (net buiten Tanger)
    • Bab Bhar
    • Cap Spartel
    • De vuurtoren van Tanger
    • Forbes museum van Tanger
    • Haven van Tanger
    • Hercules grot
    • Kasbah van Tanger
    • Museum voor Marokkaanse kunst
    • Museum voor Amerikaanse betrekkingen
    • Oudheidkundig museum
     
  3. Tanger!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (l)(l)
     
  4. Haha krijgen we hier ook geschiedenis les, topo kan er ook nog bij hoor!:p
     
  5. Oops topo hoort bij aadrijkskunde :$ Blondddd
     
  6. wat zeg jij allemaal....
     
  7. aitwayaghertje

    aitwayaghertje Populair

    11.264
    93
    0
    tangerrrrrrrrrrrrrrrr
     
  8. I looooooooooooveee tangerr:love:
     
  9. i love tanger to
     
  10. sarah

    sarah

    84
    0
    0
    Love Tanger
     
  11. my place 2 be!! (K)
     
  12. Tanger (f) my love
     

Deel Deze Pagina